BOŻONARODZENIOWE MARZENIE |
Rano w Wigilię Bożego Narodzenia Tata przytargał z rynku choinkę - lekko wyłysiałą z jednej strony,
ale dobrze, że w ogóle jeszcze jakąś dostał. Zaraz zabrały się z Mamą za strojenie. Bombki, sople,
papierowe łańcuchy, pierniki, szklany muchomorek i mikołaj, a na koniec włos anielski i wata,
mająca przypominać śnieg, którego również za oknem nie brakowało.Tata wchodził i wychodził, przynosząc słoiki z piwnicy, chleb z piekarni, pomarańcze, po które stał w długiej kolejce. A one gotowały, tzn. głównie Mama gotowała, ale i dla niej nie zabrakło pracy. Najbardziej lubiła kroić warzywa na sałatkę - w jak najmniejszą kosteczkę. Jeszcze tylko majonez i sałatka gotowa. Tata kończył odkurzanie. Mama wrzucała pierogi do wrzącej wody. Poszła przebrać się w odświętną sukienkę. ...Miała marzenie, choinkowe marzenie. Chciała dostać wózek - różowy, z wielką opuszczaną budką, z falbankami. Taki prawdziwy! Stół był pięknie nakryty białym obrusem. Na środku stała świeca, a wokół niej pyszniły się potrawy w pękatych miskach i miseczkach. Tata przeczytał fragment o narodzeniu Jezusa, połamał opłatek. Złożyli sobie życzenia. Mmm, pyszności. Kluski z makiem palce lizać. Pod choinką już przed kolacją w tajemniczy sposób przycupnęły kolorowe paczuszki. A teraz nadszedł czas... spełniania się marzeń. Nerwowo rozwiązywała kokardę na wielkim pudle. Czyżby? Wymarzony wózek? ...Papier opadł z szelestem. Tak, to był wózek, ale... ale... zielony, bez budki i jakiś taki... mały. Zrobiło jej się smutno, ale szybko ukryła twarz w gałązkach choinki. Nie chciała sprawić rodzicom przykrości. - Kochanie - Mama kucnęła przy niej - w sklepie były tylko takie zielone. Ale nie martw się. Nie zdążyłam, ale po świętach usiądę do maszyny i uszyję pokrowiec z mojej starej różowej sukienki. ... 
Teraz, przy wrzucaniu pierogów do wrzącej wody, przypomniało jej się to wydarzenie sprzed lat. W domu stała już choinka, przystrojona piernikami, szydełkowymi aniołami, papierowymi zabawkami. I stara szklana para - muchomor z mikołajem znaleźli tu swoje miejsce. Włos anielski wyszedł z mody, a watę zastąpiły białe gwiazdki. W tym roku bardzo potrzebne, bo śniegu za oknem nie było wcale. Na stole biały niebrudzący się obrus, świeca z Caritasu i tradycyjne potrawy - od lat te same, z wyjątkiem śledzi pod kołderką, które przygarnięte jednego roku czuły się tutaj jak u siebie. Była też sałatka warzywna, drobno pokrojona przez córkę. Mała właśnie przebierała się w odświętną sukienkę. To był ten czas, aby powkładać prezenty pod choinkę, a szczególnie ten jeden - wielki pakunek w kolorowym papierze. Mąż przeczytał fragment o narodzeniu Jezusa, połamał opłatek. Złożyli sobie życzenia. Przy dźwięku kolęd z odtwarzacza zjadali wigilijne potrawy. Na sam koniec kluski z makiem. A po nich można już było rozpakowywać prezenty. Patrzyła z wypiekami na twarzy jak Mała wyciąga wielką paczkę spod choinki, jak nerwowo rozwiązuje kokardę, jak papier opada. A potem to już nic nie widziała, bo oczy jej zwilgotniały. Tylko usłyszała: - Wózek! Różowy! Prawdziwy! Mamo, ta budka się otwiera! Tak, marzenia się spełniają. |
Tak, prezenty nie są najważniejsze, choć o prezencie wymarzonym napisałam w tym opowiadaniu :)
|
