RÓŻOWA BAJKA
- Kochanie, może założysz czerwoną sukienkę? - spytała Mama Królowa córkę - Królewnę Różę.

- Nie! - odpowiedziała stanowczo Królewna. - Chcę różową.

- To może białe buciki? - zachęcała Królowa.

- Nie! Różowe!

Różowa sukienka, różowe buciki, różowe rajstopy, a nawet różowa ...korona. Królewna Róża uwielbiała kolor różowy i nikt, w całym królestwie, nie potrafił jej przekonać, że inne kolory też są ładne. Mimo wszystko każdy co jakiś czas próbował.

- Może zje dzisiaj Królewna płatki z mlekiem na śniadanie? - spytała Kucharka.

- Nie, dziękuję. - Skrzywiła się Królewna. - Wolę budyń poziomkowy.

- A może na obiad podam sałatkę warzywną?

- Nie, dziękuję. - Królewna była stanowcza. - Zjem różową szyneczkę.

Po śniadaniu Królewna Róża bawiła się z Nianią w pokoju zabaw. Oczywiście były tam różowe ściany, różowy dywan i różowe zabawki.

- Królewno, masz ochotę porysować? - spytała Niania.

- Tak! Tak! - Podskoczyła Róża z radością.

Niania podała jej kolorowe kredki. Królewna wybrała jedną - ...różową! Narysowała nią piękny kwiat róży.

- Może dorysujesz listki? - zaproponowała Niania.

- Nie, Nianiu. - Pokręciła głową Królewna. - Nie lubię zielonego.

Cóż było robić? Nie można przekonać Królewny, jeśli ona stanowczo czegoś nie chce.

W pałacowym ogrodzie Królewna miała własny zakątek. Rosły tam tylko różowe kwiaty, a ścieżki wysypane były różowymi kamyczkami.

Po zabawie Królewna siedziała w ogrodzie na różowej ławce i czytała książkę. Specjalnie dla niej wydrukowaną - z bladoróżowymi kartkami i ciemnoróżowymi literkami. Świeciło słońce. Królewna z zainteresowaniem przewracała kartki. Nie zauważyła ciemnych chmur na niebie, szczególnie, że słońce cały czas mocno świeciło. Nagle! Kap, kap, kap... Pojedyncze krople deszczu spadły na książkę. Królewna zerwała się i pobiegła do altanki. Z ciekawością przyglądała się nieznanemu zjawisku. W tym samym czasie świeciło słońce i padał deszcz. Po chwili, nieoczekiwanie, na niebie zaczęły pojawiać się kolory: czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski i fioletowy. Kolory powoli ułożyły się w łuk, który zawisł nad ogrodem.

- Jakie to piękne! - wykrzyknęła Królewna. Nie mogła oderwać oczu od nieba.

Deszcz przestał padać, a łuk był coraz bledszy, i bledszy. Aż zniknął zupełnie. Królewna Róża pobiegła do pałacu.

- Tato! Tato! - zawołała, wpadając do królewskiej komnaty. - Widziałeś to na niebie?

- Nie, córeczko - odpowiedział Tata Król, przeglądając bardzo ważne papiery.

- Tato! - Róża pociągnęła Króla za rękaw. - To było przepiękne!

- Tak? - zainteresował się. - A co to było?

- Właśnie nie wiem - zmartwiła się Królewna. - Ale zaraz to narysuję!

I wybiegła z komnaty.

- Nianiu! - zawołała. - Nianiu! Poproszę kredki!

Zaniepokojona Niania wyjrzała z pokoju zabaw.

- Kredki? - spytała zdziwiona. - Wszystkie?

- Tak! Koniecznie wszystkie! - potwierdziła Róża.

Niania w pośpiechu przyniosła pudełko z kredkami. Królewna usiadła przy biurku Taty i zaczęła rysować:

- Najpierw świeciło słońce. - Żółtą kredką narysowała słońce.

- Potem padał deszcz. - Na kartce pojawiły się niebieskie kreseczki.

- A potem były te paski. - Kolorowy łuk zabarwił rysunek.

- A, teraz już wiem - ucieszył się Tata Król. - To była tęcza!

- Tęcza?- zainteresowała się Królewna. - A czy mogę mieć taką w pałacu?

- Wszystko zależy od ciebie - odpowiedział Tata Król. - Ale, ale... Zobacz, pierwsza tęcza już pojawiła się u nas.

Rzeczywiście. Zdziwiona Królewna spojrzała na rysunek. Miała swoją tęczę.

A potem to już w całym pałacu nastąpiły wielkie zmiany: malowanie ścian, nowe meble, kolorowe obrazki. Świat Królewny Róży nabrał tęczowych barw, chociaż różowy nadal pozostał jej ulubionym kolorem. Ale najpiękniejsza rzecz powstała w ogrodzie Królewny. Zbudowano tam fontannę. W jej strumieniach słońce wywoływało tęczę, która mieniła się kolorami: czerwonym, pomarańczowym, żółtym, zielonym, niebieskim i fioletowym. W słoneczne dni Królewna Róża siadała na różowej ławce i z zachwytem obserwowała tęczowy świat.



statystyka